Chanwit's profileน้ำผึ้งพระจันทร์PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 22 "ขอบใจน่ะ"เหอะๆ วันนี้พึ่งได้ดูเรื่อง เมร์นรก หมวยยกล้อ ก็ตลกดี
จะว่าไปก็ไร้สาระดี แต่ดูตอนไกล้จะจบก็ให้ความรู้สึกดีๆ ได้เหมือนกัน ชอบตอนที่โจรบอกว่า "ขอบใจน่ะ"
ได้ฟังแล้วคิดถึงตัวเอง คำๆนี้เราเองก็ไม่ได้ยินมานานเระ เป็นเพราะเราไม่ใส่ใจกับคำๆนี้ หรือเพราะเราไม่ได้ยินมานานกันแน่ คิดไปคิดมา
เห็นบางคนใส่ใจกับคำตำหนิ ด่าว่า กล่าวร้าย ที่คนอื่นให้มา คิดแค่อยากจะเอาชนะ จนลืมไปว่าในชีวิต ก็ยังมีคำชื่นชมที่ทำให้เรามีชีวิตดีขึ้นมาบ่าง ไม่มากก็น้อย
ก็ลองๆ คิดดูแล้วกัน ว่า แค่คำบางคำต่างกันไม่มาก แต่ให้ความรู้สึกกลับมาแตกต่างกัน เช่น เราไม่ชอบ เราไปด้วยกันไม่ได้ เราเกลียดเธอ กับคำว่า เรารักเธอ เรารู้สึกดีกับ
แค่คำบางคำทำให้ชีวิต คนบางคนอาจเปลี่ยนไปได้ตลอดกาล
เราลองคิดว่าวันนี้ เราได้ทำอะไร แล้วได้ยินคำชื่นชม ดีกว่ามานั่งคิด ว่าวันนี้ใครด่าเราบ่าง
และบ่างลืมไปตำหนิติชมคนอื่นเสียจน ลืมคิดว่าถ้าเป็นตัวเราบ่างหละ
ปล.ต่อไปจะเข้ามาอัพทุกวัน อย่างน้อยก็ได้แสดงออกทางความคิดออกมาเระหว่าาา ฮ่าๆๆๆ ดีกว่าไปพูดโอ่วอวดครวนครางในวงเหล้า ดูแล้วน่าสงสารตัวเองสิ้นดี
December 15 ยำเพลงแค่เพียงก้าวเดียวเท่านั้น แต่ไกลเหลือเกินเธอ
เจ็บอย่างไรก็ยอม เพราะรักเธอ กัวเสียเธอไป รู้เรื่องเธอกับเขาทุกทาง
ต้องทนต้องฝืนแม้ใจเจ็บ
แกล้วทำเป็นยิ้มแม้รู้ว่าเธอหลอก ถึงถ่อยคำทีเธอบอก
ความเป็นจิง น่าอาย อยากระบาย อัดอันในใจ เรื่องที่เธอแอบไปรักใคร
ก็เลยต้องยอม ต้องยอม ทำมไม่รู้สักอย่าง
เข้าใจบ่างมั้ย ว่ารักคืออะไร แปลว่าอะไร แต่สำหรับฉัน ความรัก ก็คือให้ทุกอย่าง อยากบอกว่าฉันให้เธอ ว่าฉันน่ะรักเธอ
อาจมีค่าเพียงหยดน้ำ สักวันจะกลายเป็นผน
รักเธอมันมีความหมายว่าไม่ให้ วันนี้อย่ากร้องให้
สายลมพริ้ว อ่อน ดอกไม้โอนอ่อน
เหมอมองเจ้าผีเสืออ่อน สวยงามจับใจ
ปล่อยให้เธอบินต่อไป ตัวฉันแค่เพียงได้มอง โบกมือลาจากไกล สู้โลกที่มันกว้างใหญ่
November 04 ฟังไว้ ลูก เอ่ย> >>>พ่อทำงานอาบแดดถูกแผดเผา > >>> > >>>ลูกดื่มเหล้าฟังเพลงคลื้นเครงเหลือ > >>> > >>>แม่ขายผักกินข้าวเคล้ากับเกลือ > >>> > >>>ลูกเอื้อเฟื้อพาสาวเที่ยวเลี้ยวโฮเตล > >>> > >>>พ่อหาเงินส่งลูกเรียนเพียรอุตส่าห์ > >>> > >>>ลูกติดยาคบเพื่อนชั่วมั่วให้เห็น > >>> > >>>แม่กระหายดื่มน้ำคลองตอนกลองเพล > >>> > >>>ลูกทะเล้นจิบวายแดงแพงจับใจ > >>> > >>>พ่ออดอยากไม่เคยบ่นทนลำบาก > >>> > >>>ลูกมักมากเพศสัมพันธ์มันชิบหาย > >>> > >>>แม่ทอผ้าปลูกหม่อนหารายได้ > >>> > >>>ลูกหญิงชายเที่ยวสนุกโรคติดตัว > >>> > >>>พ่อสูบน้ำเข้าแปลงนาปลูกข้าวกล้า > >>> > >>>ลูกมัวเมาการพนันหมั่นหาผัว > >>> > >>>แม่หาบน้ำเลี้ยงเป็ดไก่ทำสวนครัว > >>> > >>>ลูกใจชั่วใช้เงินเพลินเดินหลงทาง > >>> > >>>พ่อขายวัวส่งควายเรียนเวียนศรีษะ > >>> > >>>ลูกตะกะกินฟาสฟู๊ตพูดกว้างขวาง > >>> > >>>แม่ปวดเมื่อยสู้งานหนักไม่ละวาง > >>> > >>>ลูกสำอางใช้ของแพงแข่งสังคม > >>> > >>>พ่อผอมแห้งเรื่ยวแรงน้อยด้อยอาหาร > >>> > >>>ลูกประพฤติอันตพาลล่าเสพสม > >>> > >>>แม่เป็นดอกทบต้นหมดอารมณ์ > >>> > >>>ลูกเขี้ยวคมฆ่าพ่อแม่ก่อนแก่ตาย July 19 สุดที่รัก
เพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย
สุขและทุกข์ที่ล่วงเลย มันทำให้เรายิ่งผูกพัน
เวลาคือสิ่งเลวร้ายเช่นกัน เวลาช่างแสนสั้น มันทำให้เราต้องจากกัน
สุดเส้นทาง ปลายขอบฟ้าชะตาได้กำหนด
*ไม่อาจจะพบกันแต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ
เก่าคืนย้อนมา จุดจบคือน้ำตา และรักที่ยังไม่เคยจางหาย
แม้ว่าวันนี้เธอจาอยู่แสนไกล แต่ความทรงจำดีๆนั้นไม่เคยจางหาย
หลับให้สบายสักวันคงพบกัน ... สุดที่รัก
สุดที่รัก ... สุดที่รัก
ปล. - .....
May 30 อย่าลืม
เคยรู้สึกไหมว่า . . . หลาย ๆ ครั้ง
และวันหนึ่ง . . . ฉันก็คิดว่า . . . ฉันค้นพบ
เรา . . . รักกัน และคบกันมา ยาวนาน . . .
แล้ววันหนึ่ง . . . กาลเวลา และสังคม
แต่ในขณะที่ฉัน กำลังร้องไห้ . . .
ฉัน . . . คนที่เธอเคยรัก
ฉันอยากเห็นภาพเธอ แบบเมื่อวาน ปล. - ....... April 16 ผิดที่เราเองเระ
สงกรานปีนี้ไม่ได้ปะแป้งใครเยย
ไปเระฝันดีน่ะ
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย
ก็นึกว่าดีแล้วน่ะ
สุดท้ายก็ไม่เคยเห็นเราเลย
เหมือนเราเป็นตัวอะไร เหนื่อย กี่วัน กี่ปี แล้ว
แต่ก็โทษเธอไม่ได้หรอก ก็เราเองเระที่ยังยุ่งกะเธอ
เหมือนที่เพื่อนเธอพูดเระ
ว่า "จบไปนานแล้ว"
แต่เราไม่รู้น่ะ ว่าทำไมเราถึงชอบเธอขนาดนี้
"ขอโทษ ถ้าสิ่งไดที่ทำให้เธอรำคาญ"
ไม่มีใครเข้าใจ April 14 อีกวันแล้วซิน่ะ
ลืมบอก สงกรานวันแรกไม่เท่าไหร่เลยยยยย
ปล.
ส'กรานก็ระวังตัวเองแล้วกัน
ไปเระฝันดีๆ March 13 คิดเอาเองน่ะ
การที่เราจะคบหาหรือรู้จักใครสักคน ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตาม
สิ่งหนึ่งที่ควรท่อง ควรจำไว้อยู่เสมอก็คือ “คน” เป็นสิ่งมีชีวิต ที่มีทั้งด้านบวก และด้านลบ อยู่ในนั้น อย่าตั้งใจกับคน 1 คนมากเกินไป เพราะไม่มีใครอยากเป็นต้นเหตุของความล้มเหลว อย่าคาดหวังกับ คน 1 คนมากเกินไป เพราะไม่มีใครสามารถเป็นทุกอย่าง ที่ทุกคนอยากให้เป็น อย่าให้เวลากับคน 1 คนมากเกินไป เพราะไม่ว่าใครก็อยากมีช่วงเวลาของความเป็นส่วนตัว. . ............ คนเดียว .... อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงคน 1 คนมากเกินไป เพราะนั่นจะทำให้เค้าไม่หลงเหลือความเป็นตัวของตัวเอง อย่าควบคุมชีวิตคน 1 คนมากเกินไป เพราะมนุษย์มักจะหาวิธีการแทรกตัว เพื่อออกมาจากกฎที่ถูกกำหนด อย่าบีบบังคับคน 1 คนมากไปกว่านี้ เพราะถ้าคนๆนั้น หลุดจากภาวะบีบบังคับมาได้ คุณจะกลายเป็นคนที่ถูกหันหลังให้ในทันที เธอ. . . ลองมองดูฉันดีๆ ฉันมีลมหายใจ ไม่ใช่ภาพวาด ที่จะสวยงามอยู่ตลอดเวลา ฉันเองก็เป็น “คน” เป็นสิ่งมีชีวิตที่มี 2 ด้าน. . . เช่นกัน ...อยากรู้จักใครสักคน ต้องหัดเรียนรู้ ไม่ใช่เปลี่ยนแปลง... ปล.
-อย่าใจร้ายนักดิ๊
-กลับมุกมา ไม่เห็นมีอารายดีขึ้นเลยยยย
-อยู่ต่างจังหวัด ระวังตัวเอง ด้วยน่ะ
February 03 แค่เพียงเธอหันมองมา
ปล. ไม่ได้อัพนานเระ อิ อิ ช๊อกกะแล็ดพิ๊ง เป็นไง ^__^ หายไปตั้งนานนึกว่าเป็นอะไร ดีใจจังที่เธอไม่ได้เป็นอะไร ^_____^ November 11 กลับมาแล้วกลับมาถึงมุกเมื่อเช้านี้เอง
ตอนขึ้นรถก็เกือบไปหมอชิตไม่ทัน
งิงิ
แต่ก็คุ้มกะน้องหมี แสนจะน่ารัก (เราว่าน่ารักน่ะตัวลายๆหาซื้ออยู่มุกไม่มีอ่ะ)
วิ่งไปซื้ออยู่ตะวันนา มา เกือบไปหมอชิตไม่ทันเพราะรถติดโคดเลย
แต่เราเก่ง หรือป่าว ไม่หรอก ดวงมากกว่าเจอแต่ไฟเขียว
อีก สิบห้านาที่ก็ไม่ได้กลับมุกเระ
แต่เทวดายังมีตาให้เราได้กลับ
อิอิ
ขอให้วันนี้เป็นวันดีด้วยน่ะ สาธุ July 19 ขำๆๆใจหงุดหงิด คิดฟุ้งซ่านงุ่นง่านนัก เมื่อเมียรักมาจากไกลให้ปล่าวเปลี่ยว ต้องอดอยาก ปากแห้งอยู่ แต่ผู้เดียว จึงออกเที่ยว หาของดี เผื่อมีทาง พอเดินผ่าน ย่านหญิงสาว ขายของสด ร่างงามงด ร้อยชั่ง นั่งถ่างขา ด้วยความอยาก จึงมองจ้อง ของดีนาง ยืนตาค้าง สุดห้ามใจ ช่างใหญ่โต เนื้อในแดง แต่เม็ดดำ น่าขำนัก จำใจควัก เงินจ่าย ให้คนโก้ ถึงเม็ดดำ จำใจหิ้ว ด้วยหิวโซ เพราะแตงโม ขายไม่แพง แถมแดงดี July 11 อุบลถึงเวลาต้องสู้ต่อแล้ว
กลับมามุกดาหารได้ไม่กี่วัน พักผ่อนได้ไม่กี่วัน
ก็ต้องเดินทางต่อไป
แม่สอนไว้ว่า ทำอะไรก็อย่าทำแค่ครึ่งใจ
แม้หุบเหว ลึกขนาดไหนก็ต้องขึ้นไป
คิดถึง June 21 หนักเปิดเรียนมาก็เรียนหนักเลย
เมลก็ไม่ได้เช็ค สแปตก็ไม่ได้อัพ
ตอนนี้ก็เรียนอยุ่ (แอบเล่นนน่ะเนี้ย)
รายงานเพียบเลย ส่งวันนี้ จะทันหรือป่าวก้ไม่รู้
สู้ๆสู้ ตาย
เดียวมาอัพใหม่น่ะ (ถ้ามีเวลา อิอิ)
- ปวดท้องว๊อย
- เอิ๊กๆ May 26 กระรอกมีวันนึ่ง ไปหาหมอ ได้เจอตัวอารายไม่รู้
ติดอยู่กะชั้นหนังสือ ตัวมันเล็กมาก
เลยต้องเอานิ้วไปเขี่ยจนมันหลุดออกจากชั้นหนังสือ
ตัวมันผอมบาง อ่อนแอ เราเลยเอาเม็ดทานตะวันให้มันกิน
ตามด้วยถั่ว จนมันอ้วน ถึงได้รู้ว่ามันเป็นกระรอกมันพูดได้ เระพูดเก่งซะด้วย
ผมตั้งชื่อกระรอกตัวนั้น แบม แบม เหมือนมันรู้ว่าผมกำลังคิดอะไร รู้สึกยัง เป็นกระรอกที่แปลกมาก
มันเป็นกระรอกชอบสนุก มันชอบฟังเพลง ชอบกินเบีย ชอบเมาและชอบสาวๆ
มันพูดคุยเป็นเพื่อนเรา มันทำให้เราสนุกและทำให้เราเศร้าเป็นบางเวลา
มันพาไปบ่างที่ที่ผมไม่อยากไป พาไปเจอหลายอย่างที่ไม่อยากเจอ
แต่ผมก็มีความสุขที่สุดเมื่อได้อยู่กับแบม แบม
ผมคิดว่ามันเป็นเพื่อนที่เข้าใจ และดีที่สุด จนผมได้เสีย แบม แบมไป
แบม แบมไปอยุ่กับสาวๆ ที่ชอบ เระทิ้งเราไว้ข้างหลังโดยไม่สนใจ
ผมเลยตัดสินใจตื่นขึ้น ในตอนเช้าของวันที่26 พฤ 49
ผมไม่อยากให้ใครที่ผมรักจากไปอีก ถึงจะเป็นแค่ความฝันก็เถอะ
เคยรู้สึกผูกพันกะความฝันกันบ่างไหม
April 28 เคยมั้ยเคยมั๊ย.... เมื่อคุณคิดถึงใครบางคน คุณรู้สึกทรมาน เพราะคุณคิดไปว่า เขาคนนั้น อาจจะไม่ได้คิดถึงคุณอยู่ ถึงแม้วาการได้คิดถึงใครซักคนนั้น จะเป็นทุกข์บ้าง แต่ก็ชุ่มชื่นหัวใจ ทำให้คุณต้องมานั่งคิดกระวนกระวายว่า คุณมีความหมายสำหรับเขาบ้างหรือเปล่านะ เขาจะแคร์คุณบ้างไหมนะ คุณจะรีบรับโทรศัพท์ทันที เพราะคิดว่า อาจเป็นเขาคนนั้น คุณมองออกไปนอกหน้าต่าง เพราะคิดว่า เขาอาจจะปรากฎตัวอยู่ที่นั่น คุณนั่งอยู่หน้าทีวี แต่จิตใจกลับคิดถึงเขาคนนั้น...... จนทำให้พลาดตอนอวสานของละครเรื่องโปรด คุณเอนกายลงบนเตียง ก็พลันคิดถึงช่วงเวลาที่ไปไหนต่อไหนด้วยกัน คุณคิดถึงแต่ว่า เราคงจะได้มานั่งมองดาวด้วยกันอีก คุยกันทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นความฝัน หรือ อนาคต …… คุ1ณออนไลน์อินเตอร์เน็ท เพื่อหวังจะได้พบเขา และก็เริ่มวิตกกังวลว่าเขาจะเป็นอะไรไปหรือเปล่า เมื่อเขาไม่ได้ออนไลน์ หรือตอบกลับมา …… การได้คิดถึงใครบางคน เป็นหนทางหนึ่งที่ช่วยให้คุณเติบโต และได้สัมผัสกับความเปลี่ยวเหงา มันสอนให้คุณเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับความอ้างว้าง และทำให้คุณรู้จักอีกความรู้สึกหนึ่ง นั่นคือ ความว่างเปล่า ....บางครั้ง..... มันก็รู้สึกดีนะ ที่ได้คิดถึงใครซักคน เพราะมันทำให้คุณรู้ว่า คุณใส่ใจใครคนนั้น และคุณปล่อยใจที่จะสัมผัสความรู้สึกรักและใส่ใจที่มีเขา แต่ในขณะเดียวกัน การที่คิดถึงใครคนนั้น โดยที่เราไม่รู้ว่า เขารู้สึกเหมือนเราหรือเปล่า ช่างเป็นความรู้สึกที่ทรมานเหลือเกิน และคุณกลับรู้สึกว่า คุณถูกทิ้งไว้เพียงลำพัง ดังนั้น...... หากคุณคิดถึงใคร จงบอกให้เขาได้รับรู้บ้าง และเช่นเดียวกัน ถามเขาซิว่า เขารู้สึกอย่างเดียวกันหรือเปล่า อย่าปล่อยให้ความรู้สึกคิดถึง เปลี่ยนแปรเป็นความอิจฉา หรือความหวาดระแวง …… หากใครคิดถึงคุณ และคุณรับรู้ จงบอกเขาเถิด ว่าคุณรับทราบแล้ว หากคุณคิดถึงเขาตอบ ก็จงบอกเราเช่นกัน อย่าให้เขา....รอ....เลยนะ April 17 จะมีบ้างไหมในวันที่ใจมันจะยอมแพ้ วันที่มองไม่เห็นแสง วันที่ชีวิตไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรง ไม่มี เหมือนคนที่กำลังจะจมน้ำ และยังต้องเจอพายุฝน ทำได้แค่เพียงรอคอยเวลา ที่จะพบกับใครสักคน แล้วเขาจะเดินเข้ามา ยื่นมือดึงให้ฉันนั้นเห็นแสงทางข้างหน้า เติมพลังชีวิตให้ชั้นได้พบกับตา ในวันที่ฉันนั้น ไม่มี อะไรที่เหลือเลย..... ปัญหาทยอยเข้ามาสุม มันคอยจะรุมให้แพ้ ทำได้แค่เพียงรอคอยเวลา ที่จะพ้นจากความอ่อนแอ แล้วเขาจะเดินเข้ามา ยื่นมือดึงให้ชั้นนั้นเห็นแสงทางข้างหน้า เติมพลังชีวิตให้ชั้นได้พบกับตา ในวันที่ฉันนั้น ไม่มีใคร เขาจะเดินเข้ามา เติมใจที่ท้อแม้ให้มีเรี่ยวแรงขึ้นใหม่ ทำให้ฉันเรียนรู้ ความสุขเกิดขึ้นได้ในใจ ตราบใดที่ความหวังยังมี ฉันจะรอวันนั้น เพราะฉันรู้ว่าเขามีอยู่จริง และจะไม่ทิ้งให้ฉันไหวหวั่น เขาไม่ใช่แค่ความฝัน..... ฉันนั้นจะรอคอยวันเวลา ที่จะพ้นจากความอ่อนแอ แล้วเขาจะเดินเข้ามา ยื่นมือดึงให้ชั้นนั้นเห็นแสงทางข้างหน้า เติมพลังชีวิตให้ชั้นได้พบกับตา ในวันที่ฉันนั้น ไม่มีใคร เขาจะเดินเข้ามา เติมใจที่ท้อแม้ให้มีเรี่ยวแรงขึ้นใหม่ ทำให้ฉันเรียนรู้ ความสุขเกิดขึ้นได้ในใจ ตราบใดที่ความหวังยังมี.... ฉันจะรอวันนั้น แล้วเขาจะเดินเข้ามา ยื่นมือดึงให้ชั้นนั้นเห็นแสงทางข้างหน้า เติมพลังชีวิตให้ชั้นได้พบกับตา ในวันที่ฉันนั้น ไม่มีใคร เขาจะเดินเข้ามา เติมใจที่ท้อแม้ให้มีเรี่ยวแรงขึ้นใหม่ ทำให้ฉันเรียนรู้ ความสุขเกิดขึ้นได้ในใจ ตราบใดที่ความหวังยังมี.... ฉันจะรอวันนั้น April 14 วันที่สองเระวันนี้สงกรานไม่หนุกเท่าไหร่เลย
ปีนี้ไม่ได้ทาแป้งใครเลย
เหมือนไม่อยากทามากกว่า รู้สึกยังไงไม่รู้อ่ะ
แต่ก็ดีปีนี้ได้เจอเพือ่นเก่าๆๆมากๆๆมาเล่นด้วย
ที่กุไม่ค่อยกินเบียน่ะกุจะเลิกมัน เพราะกุไม่ค่อยเมามานานเระ ต้องขอโทษด้วยน่ะเพื่อน
กุอยากเป็นผุ้ชายที่ดีกว่านี้หวะเพื่อน
ถึงกุไม่ค่อยกินแต่กุก็ยังรักพวกเมิงเหมือนเดิม April 09 ตัวไรกัดกรูวันที่ 8 เมษา 49
เข้าวัดทั้งบ้าน
********
ตกเย็นวันนั้น
พอฟังเทศเสร็จ แม่ก็นั่งจำศีล น้องก็นอน พ่อก็ทำซีดีให้วัด
ส่วนเรา จะทำไรได้ก็นอนจิ อิอิ
พอนอนได้สักพัก ได้ประมาณ 8-15 นาทีได้ก็เริ่มจะหลับเระ
จู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บ จนต้องร้องออกมา ดัง Ouch!!
(ฝรั่งเกินไปป่าวเรา)
ทำให้แม่ต้องเปิดไฟ แล้วก็ค้นหาต้นต่อ ของสิ่งที่ทำเราเจ็บ
หาแถวที่นอนก็ไม่เห็น ผ้าห่มก็ไม่มี หมอนก็ไม่เจอ
ก็เลยคิดว่าคงตรงกางเกงเรา ก็เลยหันหลังให้แม่ดู
จนทำให้แม่ร้องเรียกพ่อ!!!
สิ่งที่ทำให้แม่ตะลึง ก็คือ
แมงป่อง
โอเย กุโดนแมงป่องต่อยหรือเนี้ย
คิดในใจ กุจะตายหรือป่าวหวะ แมร่งในป่าด้วย โอ้!!กุคงไม่รอด
เพราะมันยังอยู่ตรงกางเกงด้านหลังกุอยู่เลย
แม่ไม่ได้ช่วยไรกุเลย มีแต่บอกพ่อว่า แมงป่องตรงกางเกงลูก
ในใจคิด มันคงไม่คิดกัดกุรอบสองหรอกน่ะ
พิษมันคงเข้าตัวกุหมดตั้งแต่มันต่อยครั้งแรกแล้ว
ตอนนี้ตัวแข็งเลย มีแต่รอพ่อ เอาแมงป่อง ออก (ในใจ คิดรอความตายด้วย)
เระคิดคำพูดถึงที่แม่พูดก่อนมาวัดได้
แม่บอกว่า ไม่มีใครตาย เพราะเข้าวัดหรอก
กุคงเป็นคนแรก ที่ตายเพราะเข้าวัดหรือเนี้ย
พอพ่อเขี่ยมันออก มันทำให้กุตะลึงอีกครั้ง
แหร่ง แมงป่องตัวเท่าขี้ตา
โอเย แต่กุก็ปวดเท้าอ่ะ พิษมันแรงจิงๆ
แต่ตอนนั้นเดินรอบศาลาเลยเระ พอดีเคยดูสารคดี เกียวกับงู
เขาบอก ถ้าโดนงูกัด ห้ามขยับตัวมากเกินไป
เพราะเดียวพิษจะเข้าตามเส้นเลือดเข้าสู่หัวใจ
กับแมงปองด้วยหรือป่าวกุไม่รู้ แต่กันไว้ดีกว่าแก้
กุนั่งเลย จับหนังสือ วิทยาการคอมฯ กะ ภาษาCมาอ่าน
อ่านไปอ่านมา อ่านวิทยาการคอมฯ จบไป1 บท ภาษาCจบไป 3 บท
ดูนาฬิกา แมร่ง จะ 6 ทุ่มแล้วหลอ ไม่กล้านอน แต่นั่งอ่านหนังสือคนเดียว
อยู่วัดที่มีแสงไฟแค่ตรงหน้าเรา แล้วก็ห้องน้ำข้างนอกศาลา
มันชวนให้ขนลุกยังไงไม่รู้
ก็เลย ตัดสินใจ ฟังเพลงในมือถือใส่ หูฟัง แล้วเข้านอนอย่างระมัดระวัง(แมร่งกัวหวะ)
เระตูก็มีชีวิตรอดมานั่งพิมให้อ่านกันนี้เระ
เหมือนตอนนี้กุเป็น scorpion man เลย
ท่านสามารถ เขียนถึง scorpion man ตรงคอมเม้นน่ะ อิอิ
กุจะไปช่วยโลกเคียงข้าง spider man
|
ทำได้แค่นี้ก็สุขใจแล้ว...
|
|
